อาจารย์สีเผือกจะสอนวิชาการเกษตร ทุกครั้งที่มีการเรียนการสอนวิชาการเกษตร อาจารย์จะให้นักเรียนแบกจอบแบกเสียมมาด้วย แต่ตัวอาจารย์เองจะถือกีตาร์มาด้วยเสมอ และใช้ให้พวกเราขุดดินทำแปลงเกษตร ขณะที่อาจารย์จะนั่งบรรเลงดีดกีตาร์ร้องเพลงกลางแจ้งให้พวกเราฟัง (โดยเฉพาะนักเรียนหญิงจะชอบมาก) ซึ่งมันเป็นภาพที่เห็นเป็นประจำ ในทุกครั้งที่เรียนกับอาจารย์สีเผือก                และ...หลังจากนั้น อาจารย์สีเผือกก็ได้ออกเปทชุดแรก ชื่อชุดเด็กปั๊ม โอ๊ย...ดังมากเป็นที่ร่ำลือ เป็นเหตุให้อาจารย์ต้องลาออกไปทำเพลงเต็มตัว แต่ผมเองได้ติดต่อกับอาจารย์สีเผือกอยู่ตลอดจนสนิทกัน ทำให้ได้มีโอกาสติดตามอาจารย์สีเผือกทุกครั้งที่ไปเล่นคอนเสิร์ตตามสถานที่ต่างๆ                ช่วงที่ผมได้ติดตามอาจารย์สีเผือกนั้น ผมเรียนอยู่สถาปัตย์ (ที่โคราช) ผมจะวาดรูปสดๆ แล้วถ่ายสำเนา รูปศิลปินคนด่านเกวียนลงบนแผ่นใส ไว้ไปพรีเซนต์ก่อนที่คอนเสิร์ตจะเริ่มทำการแสดงตามโรงหนัง และนอกสถานที่ โดยการยืมเอาเครื่องโอเวอร์เฮดของคณะสถาปัตย์นี่แหละไปฉาย                นั่นเอง...ทำให้ผมมีความผูกพันมากขึ้นกับอาจารย์สีเผือก และสมาชิกคนด่านเกวียนมาตลอด เห็นทุกท่วงท่าลีลาของการออกแสดงคอนเสิร์ตแต่ละครั้งของคนในวงด่านเกวียนผ้าขาวม้าหนึ่งผืนพาดคอ ยกมือขึ้นเหมือนจะเอื้อมไปคว้าอะไรสักอย่าง ปากเปล่งเสียงตะโกนออกมาตามจังหวะดนตรี เป็นลีลาและเอกลักษณ์ของนักร้องนำของวงคนด่านเกวียน                ในความที่ผมเป็นคนชอบวาดรูป ผมที่จะสเกตรูปต่างๆ ของทุกๆ อารมณ์ ที่มีแสดงคอนเสิร์ตเก็บไว้เสมอ มันทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาว่าถ้าหากหลายคนจะนึกถึงวงคนด่านเกวียนล่ะทุกคนก็จะนึกถึงอะไร “ล้อเกวียน” ใช่ล้อเกวียน มันทำให้ผมต้องสเกตรูปล้อเกวียนเก็บไว้เช่นกัน